Steeds meer balans

Het is al even geleden dat ik wat gedeeld heb op mijn blog. In dit geval een teken dat het goed gaat 😊 en mijn leven en lichaam lekker in balans beginnen te komen. Ik heb nog wel gekke uitschieters qua lichaam waarbij ik me af en toe achter de oren krab. Want hoezo is mijn lichaam zo sterk? Hoe kan dat lichaam dat zo goed herstelt van die rotziekte überhaupt die rotziekte gekregen hebben? Soms zou ik willen dat ik al wat verder in de toekomst kon kijken bij het moment dat ze dat ontdekken. Maar helaas, ik moet het met 2021 doen.

En in 2021 gaat het best wel lekker. Zelfs zo lekker dat de oncoloog even aan de behandeling begon te twijfelen toen hij deze zomer mijn bloedwaarden zag. Ieder half jaar moest ik nog bloed prikken en dan kijken ze naar je lever, nieren en door mijn hormoongevoelige tumor ook naar mijn hormoonwaarden. Ik heb het al weleens uitgelegd: ik moet kunstmatig in de overgang blijven. Twee van de drie hormoonwaarden waren mooi laag, de derde was alleen afwijkend. En met waarden die erop wezen dat mijn eierstokken zich klaar aan het maken waren voor een eisprong. Iets wat ik dus moet voorkomen!

Maar ik zat rond het bloedprikken precies aan het einde van mijn driemaandelijkse cyclus qua hormooninjectie. Het zou dus kunnen dat mijn lichaam zich alweer aan her herstellen was van die injectie. Heel fijn, maar dus tegelijk ook niet. Hoe dubbel kan het zijn. Voor de zekerheid hebben we zes weken later weer bloed geprikt en ja hoor: nu is de waarde mooi laag. Geen afwijking te zien. Een teken dat mijn behandeling nog steeds werkt! Ik twijfelde wel even want moeten die waarden niet constant laag zijn? Nee, dat gelukkig niet. Ik heb nog steeds de meest optimale behandeling die ik kan krijgen. Een fijn idee.

Nog meer balans begint er te komen met mijn lymfoedeem. Van iedere week naar de fysiotherapeut zit ik nu op een keer in de twee en een halve week. En tussen deze behandelingen voelt het allemaal steeds soepeler. We bouwen steeds iets verder af en het lijkt erop dat mijn lichaam nieuwe ‘wegen’ gevonden heeft om het overtollige lymfevocht af te voeren. Helemaal weg gaat het niet denk ik, maar met alleen al wat minder vaak naar de fysio ben ik heel blij. Zo ben ik steeds iets minder patiënt!

Want van het halfjaarlijks bloedprikken ga ik nu naar jaarlijks en slaan we de lever en nieren vanaf nu over. Plus mijn jaarlijkse controle bij de mamapoli. Daarbovenop nog mijn infusen om de zes maanden. Ik kom dus nog genoeg in het ziekenhuis maar steeds ietsje minder. Ik ben en blijf eigenlijk een Teigetje: Life is not about how fast you run, or about how high you climb but about how well you bounce 😉